عليّ صدقة » نيز منعقد مىشود نذر . و در انعقاد نذر به غير شرط كه متبرّع باشد شخص ناذر به آن نذر مثل اينكه بگويد : « للّه عليّ أن أصوم غدا » خلاف است ، اقوى انعقاد و صحت آن است . بدان كه شرط است در ناذر كمال به بلوغ و عقل و اختيار و قصد ، پس نذر بدون قصد لغو است . و شرط است در انعقاد نذر زوجه إذن زوجش ، و همچنين است نذر مملوك كه انعقادش مشروط است به إذن مولا ، پس اگر مبادرت نمايند از براى زوج و مولاست كه فسخ نمايد ، و همچنين است نذر ولد بدون اذن والد چنانچه در يمين گذشت . و شرط است در صيغه نذر نطق به لفظ جلاله به نحوى كه ذكر شد ، پس اگر بگويد : « عليّ كذا » لازم نخواهد شد ، و همچنين اگر قلبا نذر كند بدون تلفظ به صيغه ، اقوى عدم انعقاد است ، اگر چه احوط و اولى اتيان به آن است . و بايد كه متعلّق نذر طاعت و أمر راجحى باشد ، و در مباح كه رجحانى در فعل و ترك آن نباشد به هيچ وجه ، خلاف است ، احوط انعقاد است ، و امّا در مرجوح پس عدم انعقاد خالى از قوّت نيست . و نيز بايد كه متعلّق نذر مقدور شخص ناذر باشد ، پس منعقد نمىشود با عجز ، بلكه ساقط مىشود وجوب وفاء به نذر هرگاه حادث شود عجز بعد از انعقاد نذر . و امّا كفارهء مخالفت نذر ، پس اقوى اين است كه همان كفّاره شهر رمضان در آن ثابت است .